Woorden in steen
Voor Timo Verbeek (25) is schrijven meestal een kwestie van papier en pen. Maar dit keer was zijn canvas van een ander materiaal. “Voor Havenhart mocht ik mijn woorden letterlijk in steen gieten. Best wel vet, want meestal verdwijnen gedichten tussen de bladzijden van een bundel. Nu worden ze onderdeel van de stad zelf.”
Zichtbare gedichten
Van 2022 tot 2025 was Timo stadsdichter van Harderwijk. In die rol schreef hij tientallen gedichten over de stad, de inwoners en hun verhalen. “Ik vind het belangrijk dat poëzie zichtbaar is voor iedereen. Niet alleen in boeken of op een website, maar juist op straat. Zodat je er toevallig tegenaan loopt. Dat je het leest en denkt: hé, daar herken ik mij in.”
Bekende plek
Toen de ontwikkelaars van Havenhart hem vroegen of hij gedichten wilde schijven voor het nieuwe project, zei hij direct ja. “Ik ben een geboren en getogen Harderwijker en kende het gebied nog van vroeger, toen het een havengebied was. En ik vind het mooi dat die geschiedenis weer een plek krijgt in de nieuwe wijk.”
Een ander soort dichten
Timo kreeg de 3D-beelden van de gebouwen te zien en liep virtueel door het plan. “Dat was heel inspirerend. De gedichten die ik schreef, horen elk bij een specifieke plek. Soms op een muur, soms bij een doorgang, of onder bij het Boothuis, waar mensen straks kunnen schuilen voor de regen. Je moet dus ook nadenken over de vorm: hoe lang een regel mag zijn, waar mensen staan als ze het lezen. Dat is een ander soort dichten.”
Havenhart vertelt verhalen
Zijn vijf Havenhart-gedichten variëren van persoonlijk tot beschouwend. Ze gaan over wonen, samenleven, water en de tijd. Over plekken waar mensen elkaar ontmoeten en herinneringen maken. In ‘Wijk’ beschrijft Timo bijvoorbeeld het gevoel van thuiskomen, in ‘Silouette’ het samenspel van oud en nieuw.”